شنبه 29 آذر 1393

جزء سي ام

دريافت فايل


سوره النبا

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

عَمَّ يَتَسَاءلُونَ ﴿ ۱

درباره چه چيز از يكديگر مى‏پرسند ( ۱)

 

عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ ﴿ ۲

از آن خبر بزرگ ( ۲)

 

الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿ ۳

كه در باره آن با هم اختلاف دارند ( ۳)

 

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿ ۴

نه چنان است به زودى خواهند دانست ( ۴)

 

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿ ۵

باز هم نه چنان است بزودى خواهند دانست ( ۵)

 

أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا ﴿ ۶

آيا زمين را گهواره‏اى نگردانيديم ( ۶)

 

وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا ﴿ ۷

و كوهها را [چون] ميخهايى [نگذاشتيم] ( ۷)

 

وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا ﴿ ۸

و شما را جفت آفريديم ( ۸)

 

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا ﴿ ۹

و خواب شما را [مايه] آسايش گردانيديم ( ۹)

 

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا ﴿ ۱۰

و شب را [براى شما] پوششى قرار داديم ( ۱۰)

 

وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا ﴿ ۱۱

و روز را [براى] معاش [شما] نهاديم ( ۱۱)

 

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا ﴿ ۱۲

و بر فراز شما هفت [آسمان] استوار بنا كرديم ( ۱۲)

 

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا ﴿ ۱۳

و چراغى فروزان گذارديم ( ۱۳)

 

وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاء ثَجَّاجًا ﴿ ۱۴

و از ابرهاى متراكم آبى ريزان فرود آورديم ( ۱۴)

 

لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا ﴿ ۱۵

تا بدان دانه و گياه برويانيم ( ۱۵)

 

وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا ﴿ ۱۶

و باغهاى در هم پيچيده و انبوه ( ۱۶)

 

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا ﴿ ۱۷

قطعا وعدگاه [ما با شما] روز داورى است ( ۱۷)

 

يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ﴿ ۱۸

روزى كه در صور دميده شود و گروه گروه بياييد ( ۱۸)

 

وَفُتِحَتِ السَّمَاء فَكَانَتْ أَبْوَابًا ﴿ ۱۹

و آسمان گشوده و درهايى [پديد] شود ( ۱۹)

 

وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿ ۲۰

و كوهها را روان كنند و [چون] سرابى گردند ( ۲۰)

 

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ﴿ ۲۱

[آرى] جهنم [از دير باز] كمينگاهى بوده ( ۲۱)

 

لِلْطَّاغِينَ مَآبًا ﴿ ۲۲

[كه] براى سركشان بازگشتگاهى است ( ۲۲)

 

لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا ﴿ ۲۳

روزگارى دراز در آن درنگ كنند ( ۲۳)

 

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ﴿ ۲۴

در آنجا نه خنكى چشند و نه شربتى ( ۲۴)

 

إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ﴿ ۲۵

جز آب جوشان و چركابه‏اى ( ۲۵)

 

جَزَاء وِفَاقًا ﴿ ۲۶

كيفرى مناسب [با جرم آنها] ( ۲۶)

 

إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا ﴿ ۲۷

آنان بودند كه به [روز] حساب اميد نداشتند ( ۲۷)

 

وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا ﴿ ۲۸

و آيات ما را سخت تكذيب مى‏كردند ( ۲۸)

 

وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا ﴿ ۲۹

و حال آنكه هر چيزى را برشمرده [به صورت] كتابى در آورده‏ايم ( ۲۹)

 

فَذُوقُوا فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿ ۳۰

پس بچشيد كه جز عذاب هرگز [چيزى] بر شما نمى‏افزاييم ( ۳۰)

 

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿ ۳۱

مسلما پرهيزگاران را رستگارى است ( ۳۱)

 

حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا ﴿ ۳۲

باغچه‏ها و تاكستانها ( ۳۲)

 

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا ﴿ ۳۳

و دخترانى همسال با سينه‏هاى برجسته ( ۳۳)

 

وَكَأْسًا دِهَاقًا ﴿ ۳۴

و پياله‏هاى لبالب ( ۳۴)

 

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا ﴿ ۳۵

در آنجا نه بيهوده‏اى شنوند و نه [يكديگر را] تكذيب [كنند] ( ۳۵)

 

جَزَاء مِّن رَّبِّكَ عَطَاء حِسَابًا ﴿ ۳۶

[اين است] پاداشى از پروردگار تو عطايى از روى حساب ( ۳۶)

 

رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرحْمَنِ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا ﴿ ۳۷

پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است بخشايشگرى كه كس را ياراى خطاب با او نيست ( ۳۷)

 

يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا ﴿ ۳۸

روزى كه روح و فرشتگان به صف مى‏ايستند و [مردم] سخن نگويند مگر كسى كه [خداى] رحمان به او رخصت دهد و سخن راست گويد ( ۳۸)

 

ذَلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآبًا ﴿ ۳۹

آن [روز] روز حق است پس هر كه خواهد راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجويد ( ۳۹)

 

إِنَّا أَنذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا ﴿ ۴۰

ما شما را از عذابى نزديك هشدار داديم روزى كه آدمى آنچه را با دست‏خويش پيش فرستاده است بنگرد و كافر گويد كاش من خاك بودم ( ۴۰)

 

سوره النازعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا ﴿ ۱

سوگند به فرشتگانى كه [از كافران] به سختى جان ستانند ( ۱)

 

وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا ﴿ ۲

و به فرشتگانى كه جان [مؤمنان] را به آرامى گيرند ( ۲)

 

وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا ﴿ ۳

و به فرشتگانى كه [در درياى بى‏مانند] شناكنان شناورند ( ۳)

 

فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا ﴿ ۴

پس در پيشى گرفتن [در فرمان خدا] سبقت‏گيرنده‏اند ( ۴)

 

فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا ﴿ ۵

و كار [بندگان] را تدبير مى‏كنند ( ۵)

 

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ ﴿ ۶

آن روز كه لرزنده بلرزد ( ۶)

 

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ﴿ ۷

و از پى آن لرزه‏اى [دگر] افتد ( ۷)

 

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ ﴿ ۸

در آن روز دلهايى سخت هراسانند ( ۸)

 

أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ﴿ ۹

ديدگان آنها فرو افتاده ( ۹)

 

يَقُولُونَ أَئِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ ﴿ ۱۰

گويند آيا [باز] ما به [مغاك] زمين برمى‏گرديم ( ۱۰)

 

أَئِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً ﴿ ۱۱

آيا وقتى ما استخوان‏ريزه‏هاى پوسيده شديم [زندگى را از سر مى‏گيريم] ( ۱۱)

 

قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ﴿ ۱۲

[و با خود] گويند در اين صورت اين برگشتى زيان‏آور است ( ۱۲)

 

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ ﴿ ۱۳

و[لى] در حقيقت آن [بازگشت بسته به] يك فرياد است [و بس] ( ۱۳)

 

فَإِذَا هُم بِالسَّاهِرَةِ ﴿ ۱۴

و بناگاه آنان در زمين هموار خواهند بود ( ۱۴)

 

هَلْ أتَاكَ حَدِيثُ مُوسَى ﴿ ۱۵

آيا سرگذشت موسى بر تو آمد ( ۱۵)

 

إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿ ۱۶

آنگاه كه پروردگارش او را در وادى مقدس طوى ندا درداد ( ۱۶)

 

اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى ﴿ ۱۷

به سوى فرعون برو كه وى سر برداشته است ( ۱۷)

 

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَى أَن تَزَكَّى ﴿ ۱۸

و بگو آيا سر آن دارى كه به پاكيزگى گرايى ( ۱۸)

 

وَأَهْدِيَكَ إِلَى رَبِّكَ فَتَخْشَى ﴿ ۱۹

و تو را به سوى پروردگارت راه نمايم تا پروا بدارى ( ۱۹)

 

فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَى ﴿ ۲۰

پس معجزه بزرگ [خود] را بدو نمود ( ۲۰)

 

فَكَذَّبَ وَعَصَى ﴿ ۲۱

و[لى فرعون] تكذيب نمود و عصيان كرد ( ۲۱)

 

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَى ﴿ ۲۲

سپس پشت كرد [و] به كوشش برخاست ( ۲۲)

 

فَحَشَرَ فَنَادَى ﴿ ۲۳

و گروهى را فراهم آورد [و] ندا درداد ( ۲۳)

 

فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَى ﴿ ۲۴

و گفت پروردگار بزرگتر شما منم ( ۲۴)

 

فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَى ﴿ ۲۵

و خدا [هم] او را به كيفر دنيا و آخرت گرفتار كرد ( ۲۵)

 

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَى ﴿ ۲۶

در حقيقت براى هر كس كه [از خدا] بترسد در اين [ماجرا] عبرتى است ( ۲۶)

 

أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاء بَنَاهَا ﴿ ۲۷

آيا آفرينش شما دشوارتر است‏يا آسمانى كه [او] آن را برپا كرده است ( ۲۷)

 

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا ﴿ ۲۸

سقفش را برافراشت و آن را [به اندازه معين] درست كرد ( ۲۸)

 

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا ﴿ ۲۹

و شبش را تيره و روزش را آشكار گردانيد ( ۲۹)

 

وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِكَ دَحَاهَا ﴿ ۳۰

و پس از آن زمين را با غلتانيدن گسترد ( ۳۰)

 

أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءهَا وَمَرْعَاهَا ﴿ ۳۱

آبش و چراگاهش را از آن بيرون آورد ( ۳۱)

 

وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا ﴿ ۳۲

و كوهها را لنگر آن گردانيد ( ۳۲)

 

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ﴿ ۳۳

[تا وسيله] استفاده براى شما و دامهايتان باشد ( ۳۳)

 

فَإِذَا جَاءتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَى ﴿ ۳۴

پس آنگاه كه آن هنگامه بزرگ دررسد ( ۳۴)

 

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ مَا سَعَى ﴿ ۳۵

[آن] روز است كه انسان آنچه را كه در پى آن كوشيده است به ياد آورد ( ۳۵)

 

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَن يَرَى ﴿ ۳۶

و جهنم براى هر كه بيند آشكار گردد ( ۳۶)

 

فَأَمَّا مَن طَغَى ﴿ ۳۷

اما هر كه طغيان كرد ( ۳۷)

 

وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ﴿ ۳۸

و زندگى پست دنيا را برگزيد ( ۳۸)

 

فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَى ﴿ ۳۹

پس جايگاه او همان آتش است ( ۳۹)

 

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى ﴿ ۴۰

و اما كسى كه از ايستادن در برابر پروردگارش هراسيد و نفس خود را از هوس باز داشت ( ۴۰)

 

فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَى ﴿ ۴۱

پس جايگاه او همان بهشت است ( ۴۱)

 

يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا ﴿ ۴۲

در باره رستاخيز از تو مى‏پرسند كه فرارسيدنش چه وقت است ( ۴۲)

 

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَاهَا ﴿ ۴۳

تو را چه به گفتگو در آن ( ۴۳)

 

إِلَى رَبِّكَ مُنتَهَاهَا ﴿ ۴۴

علم آن با پروردگار تو است ( ۴۴)

 

إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَاهَا ﴿ ۴۵

تو فقط كسى را كه از آن مى‏ترسد هشدار مى‏دهى ( ۴۵)

 

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا ﴿ ۴۶

روزى كه آن را مى‏بينند گويى كه آنان جز شبى يا روزى درنگ نكرده‏اند ( ۴۶)

 

سوره عبس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

عَبَسَ وَتَوَلَّى ﴿ ۱

چهره در هم كشيد و روى گردانيد ( ۱)

أَن جَاءهُ الْأَعْمَى ﴿ ۲

كه آن مرد نابينا پيش او آمد ( ۲)

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى ﴿ ۳

و تو چه دانى شايد او به پاكى گرايد ( ۳)

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ الذِّكْرَى ﴿ ۴

يا پند پذيرد و اندرز سودش دهد ( ۴)

أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَى ﴿ ۵

اما آن كس كه خود را بى‏نياز مى‏پندارد ( ۵)

فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّى ﴿ ۶

تو بدو مى‏پردازى ( ۶)

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّى ﴿ ۷

با آنكه اگر پاك نگردد بر تو [مسؤوليتى] نيست ( ۷)

وَأَمَّا مَن جَاءكَ يَسْعَى ﴿ ۸

و اما آن كس كه شتابان پيش تو آمد ( ۸)

وَهُوَ يَخْشَى ﴿ ۹

در حالى كه [از خدا] مى‏ترسيد ( ۹)

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّى ﴿ ۱۰

تو از او به ديگران مى‏پردازى ( ۱۰)

كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ﴿ ۱۱

زنهار [چنين مكن] اين [آيات] پندى است ( ۱۱)

فَمَن شَاء ذَكَرَهُ ﴿ ۱۲

تا هر كه خواهد از آن پند گيرد ( ۱۲)

فِي صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ﴿ ۱۳

در صحيفه‏هايى ارجمند ( ۱۳)

مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ ﴿ ۱۴

والا و پاك‏شده ( ۱۴)

بِأَيْدِي سَفَرَةٍ ﴿ ۱۵

به دست فرشتگانى ( ۱۵)

كِرَامٍ بَرَرَةٍ ﴿ ۱۶

ارجمند و نيكوكار ( ۱۶)

قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَكْفَرَهُ ﴿ ۱۷

كشته باد انسان چه ناسپاس است ( ۱۷)

مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ﴿ ۱۸

او را از چه چيز آفريده است ( ۱۸)

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ﴿ ۱۹

از نطفه‏اى خلقش كرد و اندازه مقررش بخشيد ( ۱۹)

ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ ﴿ ۲۰

سپس راه را بر او آسان گردانيد ( ۲۰)

ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ ﴿ ۲۱

آنگاه به مرگش رسانيد و در قبرش نهاد ( ۲۱)

ثُمَّ إِذَا شَاء أَنشَرَهُ ﴿ ۲۲

سپس چون بخواهد او را برانگيزد ( ۲۲)

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ ﴿ ۲۳

ولى نه هنوز آنچه را به او دستور داده به جاى نياورده است ( ۲۳)

فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ ﴿ ۲۴

پس انسان بايد به خوراك خود بنگرد ( ۲۴)

أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاء صَبًّا ﴿ ۲۵

كه ما آب را به صورت بارشى فرو ريختيم ( ۲۵)

ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا ﴿ ۲۶

آنگاه زمين را با شكافتنى [لازم] شكافتيم ( ۲۶)

فَأَنبَتْنَا فِيهَا حَبًّا ﴿ ۲۷

پس در آن دانه رويانيديم ( ۲۷)

وَعِنَبًا وَقَضْبًا ﴿ ۲۸

و انگور و سبزى ( ۲۸)

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا ﴿ ۲۹

و زيتون و درخت‏خرما ( ۲۹)

وَحَدَائِقَ غُلْبًا ﴿ ۳۰

و باغهاى انبوه ( ۳۰)

وَفَاكِهَةً وَأَبًّا ﴿ ۳۱

و ميوه و چراگاه ( ۳۱)

مَّتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ﴿ ۳۲

[تا وسيله] استفاده شما و دامهايتان باشد ( ۳۲)

فَإِذَا جَاءتِ الصَّاخَّةُ ﴿ ۳۳

پس چون فرياد گوش‏خراش دررسد ( ۳۳)

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿ ۳۴

روزى كه آدمى از برادرش ( ۳۴)

وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ ﴿ ۳۵

و از مادرش و پدرش ( ۳۵)

وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ ﴿ ۳۶

و از همسرش و پسرانش مى‏گريزد ( ۳۶)

لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ﴿ ۳۷

در آن روز هر كسى از آنان را كارى است كه او را به خود مشغول مى‏دارد ( ۳۷)

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ ﴿ ۳۸

در آن روز چهره‏هايى درخشانند ( ۳۸)

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ﴿ ۳۹

خندان [و] شادانند ( ۳۹)

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ ﴿ ۴۰

و در آن روز چهره‏هايى است كه بر آنها غبار نشسته ( ۴۰)

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿ ۴۱

[و] آنها را تاريكى پوشانده است ( ۴۱)

أُوْلَئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ﴿ ۴۲

آنان همان كافران بدكارند ( ۴۲)

سوره التكوير

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿ ۱

آنگاه كه خورشيد به هم درپيچد ( ۱)

 

وَإِذَا النُّجُومُ انكَدَرَتْ ﴿ ۲

و آنگه كه ستارگان همى‏تيره شوند ( ۲)

 

وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿ ۳

و آنگاه كه كوهها به رفتار آيند ( ۳)

 

وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿ ۴

وقتى شتران ماده وانهاده شوند ( ۴)

 

وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿ ۵

و آنگه كه وحوش را همى‏گرد آرند ( ۵)

 

وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿ ۶

درياها آنگه كه جوشان گردند ( ۶)

 

وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿ ۷

و آنگاه كه جانها به هم درپيوندند ( ۷)

 

وَإِذَا الْمَوْؤُودَةُ سُئِلَتْ ﴿ ۸

پرسند چو زان دخترك زنده به‏گور ( ۸)

 

بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ ﴿ ۹

به كدامين گناه كشته شده است ( ۹)

 

وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿ ۱۰

و آنگاه كه نامه‏ها زهم بگشايند ( ۱۰)

 

وَإِذَا السَّمَاء كُشِطَتْ ﴿ ۱۱

و آنگاه كه آسمان زجا كنده شود ( ۱۱)

 

وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿ ۱۲

و آنگه كه جحيم را برافروزانند ( ۱۲)

 

وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿ ۱۳

و آنگه كه بهشت را فرا پيش آرند ( ۱۳)

 

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا أَحْضَرَتْ ﴿ ۱۴

هر نفس بداند چه فراهم ديده ( ۱۴)

 

فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ﴿ ۱۵

نه نه سوگند به اختران گردان ( ۱۵)

 

الْجَوَارِ الْكُنَّسِ ﴿ ۱۶

[كز ديده] نهان شوند و از نو آيند ( ۱۶)

 

وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿ ۱۷

سوگند به شب چون پشت گرداند ( ۱۷)

 

وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿ ۱۸

سوگند به صبح چون دميدن گيرد ( ۱۸)

 

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ﴿ ۱۹

كه [قرآن] سخن فرشته بزرگوارى است ( ۱۹)

 

ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ ﴿ ۲۰

نيرومند [كه] پيش خداوند عرش بلندپايگاه است ( ۲۰)

 

مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ ﴿ ۲۱

در آنجا [هم] مطاع [و هم] امين است ( ۲۱)

 

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ ﴿ ۲۲

و رفيق شما مجنون نيست ( ۲۲)

 

وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ ﴿ ۲۳

و قطعا آن [فرشته وحى] را در افق رخشان ديده ( ۲۳)

 

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ ﴿ ۲۴

و او در امر غيب بخيل نيست ( ۲۴)

 

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ ﴿ ۲۵

و [قرآن] نيست‏سخن ديو رجيم ( ۲۵)

 

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿ ۲۶

پس به كجا مى‏رويد ( ۲۶)

 

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ ﴿ ۲۷

اين [سخن] بجز پندى براى عالميان نيست ( ۲۷)

 

لِمَن شَاء مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿ ۲۸

براى هر يك از شما كه خواهد به راه راست رود ( ۲۸)

 

وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ ﴿ ۲۹

و تا خدا پروردگار جهانها نخواهد [شما نيز] نخواهيد خواست ( ۲۹)

 

سوره الانفطار

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ ﴿ ۱

آنگاه كه آسمان زهم بشكافد ( ۱)

 

وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انتَثَرَتْ ﴿ ۲

و آنگاه كه اختران پراكنده شوند ( ۲)

 

وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿ ۳

و آنگاه كه درياها از جا بركنده گردند ( ۳)

 

وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿ ۴

و آنگاه كه گورها زير و زبر شوند ( ۴)

 

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿ ۵

هر نفسى آنچه را پيش فرستاده و بازپس گذاشته بداند ( ۵)

 

يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ﴿ ۶

اى انسان چه چيز تو را در باره پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته ( ۶)

 

الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ﴿ ۷

همان كس كه تو را آفريد و [اندام] تو را درست كرد و [آنگاه] تو را سامان بخشيد ( ۷)

 

فِي أَيِّ صُورَةٍ مَّا شَاء رَكَّبَكَ ﴿ ۸

و به هر صورتى كه خواست تو را تركيب كرد ( ۸)

 

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ ﴿ ۹

با اين همه شما منكر [روز] جزاييد ( ۹)

 

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ ﴿ ۱۰

و قطعا بر شما نگهبانانى [گماشته شده]اند ( ۱۰)

 

كِرَامًا كَاتِبِينَ ﴿ ۱۱

[فرشتگان] بزرگوارى كه نويسندگان [اعمال شما] هستند ( ۱۱)

 

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿ ۱۲

آنچه را مى‏كنيد مى‏دانند ( ۱۲)

 

إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿ ۱۳

قطعا نيكان به بهشت اندرند ( ۱۳)

 

وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ ﴿ ۱۴

و بى‏شك بدكاران در دوزخند ( ۱۴)

 

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ ﴿ ۱۵

روز جزا در آنجا درآيند ( ۱۵)

 

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ ﴿ ۱۶

و از آن [عذاب] دور نخواهند بود ( ۱۶)

 

وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿ ۱۷

و تو چه دانى كه چيست روز جزا ( ۱۷)

 

ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿ ۱۸

باز چه دانى كه چيست روز جزا ( ۱۸)

 

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْئًا وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ ﴿ ۱۹

روزى كه كسى براى كسى هيچ اختيارى ندارد و در آن روز فرمان از آن خداست ( ۱۹)

 

سوره المطففين

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿ ۱

واى بر كم‏فروشان ( ۱)

 

الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُواْ عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿ ۲

كه چون از مردم پيمانه ستانند تمام ستانند ( ۲)

 

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿ ۳

و چون براى آنان پيمانه يا وزن كنند به ايشان كم دهند ( ۳)

 

أَلَا يَظُنُّ أُولَئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿ ۴

مگر آنان گمان نمى‏دارند كه برانگيخته خواهند شد ( ۴)

 

لِيَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿ ۵

[در] روزى بزرگ ( ۵)

 

يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿ ۶

روزى كه مردم در برابر پروردگار جهانيان به پاى ايستند ( ۶)

 

كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ ﴿ ۷

نه چنين است [كه مى‏پندارند] كه كارنامه بدكاران در سجين است ( ۷)

 

وَمَا أَدْرَاكَ مَا سِجِّينٌ ﴿ ۸

و تو چه دانى كه سجين چيست ( ۸)

 

كِتَابٌ مَّرْقُومٌ ﴿ ۹

كتابى است نوشته‏شده ( ۹)

 

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿ ۱۰

واى بر تكذيب‏كنندگان در آن هنگام ( ۱۰)

 

الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ ﴿ ۱۱

آنان كه روز جزا را دروغ مى‏پندارند ( ۱۱)

 

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿ ۱۲

و جز هر تجاوزپيشه گناهكارى آن را به دروغ نمى‏گيرد ( ۱۲)

 

إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ﴿ ۱۳

[همان كه] چون آيات ما بر او خوانده شود گويد [اينها] افسانه‏هاى پيشينيان است ( ۱۳)

 

كَلَّا بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا يَكْسِبُونَ ﴿ ۱۴

نه چنين است بلكه آنچه مرتكب مى‏شدند زنگار بر دلهايشان بسته است ( ۱۴)

 

كَلَّا إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿ ۱۵

زهى پندار كه آنان در آن روز از پروردگارشان سخت محجوبند ( ۱۵)

 

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا الْجَحِيمِ ﴿ ۱۶

آنگاه به يقين آنان به جهنم درآيند ( ۱۶)

 

ثُمَّ يُقَالُ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ ﴿ ۱۷

سپس [به ايشان] گفته خواهد شد اين همان است كه آن را به دروغ مى‏گرفتيد ( ۱۷)

 

كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ ﴿ ۱۸

نه چنين است در حقيقت كتاب نيكان در عليون است ( ۱۸)

 

وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿ ۱۹

و تو چه دانى كه عليون چيست ( ۱۹)

 

كِتَابٌ مَّرْقُومٌ ﴿ ۲۰

كتابى است نوشته‏شده ( ۲۰)

 

يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ ﴿ ۲۱

مقربان آن را مشاهده خواهند كرد ( ۲۱)

 

إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿ ۲۲

براستى نيكوكاران در نعيم [الهى] خواهند بود ( ۲۲)

 

عَلَى الْأَرَائِكِ يَنظُرُونَ ﴿ ۲۳

بر تختها [نشسته] مى‏نگرند ( ۲۳)

 

تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ ﴿ ۲۴

از چهره‏هايشان طراوت نعمت [بهشت] را درمى‏يابى ( ۲۴)

 

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ ﴿ ۲۵

از باده‏اى مهر شده نوشانيده شوند ( ۲۵)

 

خِتَامُهُ مِسْكٌ وَفِي ذَلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ ﴿ ۲۶

[باده‏اى كه] مهر آن مشك است و در اين [نعمتها] مشتاقان بايد بر يكديگر پيشى گيرند ( ۲۶)

 

وَمِزَاجُهُ مِن تَسْنِيمٍ ﴿ ۲۷

و تركيبش از [چشمه] تسنيم است ( ۲۷)

 

عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ ﴿ ۲۸

چشمه‏اى كه مقربان [خدا] از آن نوشند ( ۲۸)

 

إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُواْ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ ﴿ ۲۹

[آرى در دنيا] كسانى كه گناه مى‏كردند آنان را كه ايمان آورده بودند به ريشخند مى‏گرفتند ( ۲۹)

 

وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿ ۳۰

و چون بر ايشان مى‏گذشتند اشاره چشم و ابرو با هم رد و بدل مى‏كردند ( ۳۰)

 

وَإِذَا انقَلَبُواْ إِلَى أَهْلِهِمُ انقَلَبُواْ فَكِهِينَ ﴿ ۳۱

و هنگامى كه نزد خانواده[هاى] خود بازمى‏گشتند به شوخ‏طبعى مى‏پرداختند ( ۳۱)

 

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَؤُلَاء لَضَالُّونَ ﴿ ۳۲

و چون مؤمنان را مى‏ديدند مى‏گفتند اينها [جماعتى] گمراهند ( ۳۲)

 

وَمَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَ ﴿ ۳۳

و حال آنكه آنان براى بازرسى [كار]شان فرستاده نشده بودند ( ۳۳)

 

فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُواْ مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿ ۳۴

و[لى] امروز مؤمنانند كه بر كافران خنده مى‏زنند ( ۳۴)

 

عَلَى الْأَرَائِكِ يَنظُرُونَ ﴿ ۳۵

بر تختها[ى خود نشسته] نظاره مى‏كنند ( ۳۵)

 

هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ ﴿ ۳۶

[تا ببينند] آيا كافران به پاداش آنچه مى‏كردند رسيده‏اند ( ۳۶)

 

سوره الانشقاق

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ ﴿ ۱

آنگاه كه آسمان زهم بشكافد ( ۱)

 

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿ ۲

و پروردگارش را فرمان برد و [چنين] سزد ( ۲)

 

وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿ ۳

و آنگاه كه زمين كشيده شود ( ۳)

 

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴿ ۴

و آنچه را كه در آن است بيرون افكند و تهى شود ( ۴)

 

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿ ۵

و پروردگارش را فرمان برد و [چنين] سزد ( ۵)

 

يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ ﴿ ۶

اى انسان حقا كه تو به سوى پروردگار خود بسختى در تلاشى و او را ملاقات خواهى كرد ( ۶)

 

فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ ﴿ ۷

اما كسى كه كارنامه‏اش به دست راستش داده شود ( ۷)

 

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا ﴿ ۸

بزودى‏اش حسابى بس آسان كنند ( ۸)

 

وَيَنقَلِبُ إِلَى أَهْلِهِ مَسْرُورًا ﴿ ۹

و شادمان به سوى كسانش باز گردد ( ۹)

 

وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاء ظَهْرِهِ ﴿ ۱۰

و اما كسى كه كارنامه‏اش از پشت‏سرش به او داده شود ( ۱۰)

 

فَسَوْفَ يَدْعُو ثُبُورًا ﴿ ۱۱

زودا كه هلاك [خويش] خواهد ( ۱۱)

 

وَيَصْلَى سَعِيرًا ﴿ ۱۲

و در آتش افروخته درآيد ( ۱۲)

 

إِنَّهُ كَانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُورًا ﴿ ۱۳

او در [ميان] خانواده خود شادمان بود ( ۱۳)

 

إِنَّهُ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿ ۱۴

او مى‏پنداشت كه هرگز برنخواهد گشت ( ۱۴)

 

بَلَى إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيرًا ﴿ ۱۵

آرى در حقيقت پروردگارش به او بينا بود ( ۱۵)

 

فَلَا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ ﴿ ۱۶

نه نه سوگند به شفق ( ۱۶)

 

وَاللَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ﴿ ۱۷

سوگند به شب و آنچه [شب] فروپوشاند ( ۱۷)

 

وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ ﴿ ۱۸

سوگند به ماه چون [ب در] تمام شود ( ۱۸)

 

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ ﴿ ۱۹

كه قطعا از حالى به حالى برخواهيد نشست ( ۱۹)

 

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿ ۲۰

پس چرا آنان باور نمى‏دارند ( ۲۰)

 

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لَا يَسْجُدُونَ ﴿ ۲۱

و چون بر آنان قرآن تلاوت مى‏شود چهره بر خاك نمى‏سايند ( ۲۱)

 

بَلِ الَّذِينَ كَفَرُواْ يُكَذِّبُونَ ﴿ ۲۲

[نه] بلكه آنان كه كفر ورزيده‏اند تكذيب مى‏كنند ( ۲۲)

 

وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴿ ۲۳

و خدا به آنچه در سينه دارند داناتر است ( ۲۳)

 

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿ ۲۴

پس آنان را از عذابى دردناك خبر ده ( ۲۴)

 

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿ ۲۵

مگر كسانى كه گرويده و كارهاى شايسته كرده‏اند كه آنان را پاداشى بى‏منت‏خواهد بود ( ۲۵)

 

سوره البروج

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

وَالسَّمَاء ذَاتِ الْبُرُوجِ ﴿ ۱

سوگند به آسمان آكنده ز برج ( ۱)

 

وَالْيَوْمِ الْمَوْعُودِ ﴿ ۲

و به روز موعود ( ۲)

 

وَشَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ ﴿ ۳

و به گواه و مورد گواهى ( ۳)

 

قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ ﴿ ۴

مرگ بر آدم‏سوزان خندق ( ۴)

 

النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ ﴿ ۵

همان آتش مايه‏دار [و انبوه] ( ۵)

 

إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌ ﴿ ۶

آنگاه كه آنان بالاى آن [خندق به تماشا] نشسته بودند ( ۶)

 

وَهُمْ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌ ﴿ ۷

و خود بر آنچه بر [سر] مؤمنان مى‏آوردند گواه بودند ( ۷)

 

وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَن يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ ﴿ ۸

و بر آنان عيبى نگرفته بودند جز اينكه به خداى ارجمند ستوده ايمان آورده بودند ( ۸)

 

الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ﴿ ۹

همان [خدايى] كه فرمانروايى آسمانها و زمين از آن اوست و خدا[ست كه] بر هر چيزى گواه است ( ۹)

 

إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيقِ ﴿ ۱۰

كسانى كه مردان و زنان مؤمن را آزار كرده و بعد توبه نكرده‏اند ايشان راست عذاب جهنم و ايشان راست عذاب سوزان ( ۱۰)

 

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْكَبِيرُ ﴿ ۱۱

كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‏اند براى آنان باغهايى است كه از زير [درختان] آن جويها روان است اين است [همان] رستگارى بزرگ ( ۱۱)

 

إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ ﴿ ۱۲

آرى عقاب پروردگارت سخت‏سنگين است ( ۱۲)

 

إِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ ﴿ ۱۳

هم اوست كه [آفرينش را] آغاز مى‏كند و بازمى‏گرداند ( ۱۳)

 

وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ ﴿ ۱۴

و اوست آن آمرزنده دوستدار [مؤمنان] ( ۱۴)

 

ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ ﴿ ۱۵

صاحب ارجمند عرش ( ۱۵)

 

فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ ﴿ ۱۶

هر چه را بخواهد انجام مى‏دهد ( ۱۶)

 

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْجُنُودِ ﴿ ۱۷

آيا حديث [آن] سپاهيان ( ۱۷)

 

فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ ﴿ ۱۸

فرعون و ثمود بر تو آمد ( ۱۸)

 

بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي تَكْذِيبٍ ﴿ ۱۹

[نه] بلكه آنان كه كافر شده‏اند در تكذيب‏اند ( ۱۹)

 

وَاللَّهُ مِن وَرَائِهِم مُّحِيطٌ ﴿ ۲۰

با آنكه خدا از هر سو بر ايشان محيط است ( ۲۰)

 

بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَّجِيدٌ ﴿ ۲۱

آرى آن قرآنى ارجمند است ( ۲۱)

 

فِي لَوْحٍ مَّحْفُوظٍ ﴿ ۲۲

كه در لوحى محفوظ است ( ۲۲)

 

سوره الطارق

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

وَالسَّمَاء وَالطَّارِقِ ﴿ ۱

سوگند به آسمان و آن اختر شبگرد ( ۱)

 

وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ ﴿ ۲

و تو چه دانى كه اختر شبگرد چيست ( ۲)

 

النَّجْمُ الثَّاقِبُ ﴿ ۳

آن اختر فروزان ( ۳)

 

إِن كُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ ﴿ ۴

هيچ كس نيست مگر اينكه نگاهبانى بر او [گماشته شده] است ( ۴)

 

فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ مِمَّ خُلِقَ ﴿ ۵

پس انسان بايد بنگرد كه از چه آفريده شده است ( ۵)

 

خُلِقَ مِن مَّاء دَافِقٍ ﴿ ۶

از آب جهنده‏اى خلق شده ( ۶)

 

يَخْرُجُ مِن بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ ﴿ ۷

[كه] از صلب مرد و ميان استخوانهاى سينه زن بيرون مى‏آيد ( ۷)

 

إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ ﴿ ۸

در حقيقت او [= خدا] بر بازگردانيدن وى بخوبى تواناست ( ۸)

 

يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ ﴿ ۹

آن روز كه رازها [همه] فاش شود ( ۹)

 

فَمَا لَهُ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ ﴿ ۱۰

پس او را نه نيرويى ماند و نه يارى ( ۱۰)

 

وَالسَّمَاء ذَاتِ الرَّجْعِ ﴿ ۱۱

سوگند به آسمان بارش‏انگيز ( ۱۱)

 

وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ ﴿ ۱۲

سوگند به زمين شكافدار [آماده كشت] ( ۱۲)

 

إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ﴿ ۱۳

[كه] در حقيقت قرآن گفتارى قاطع و روشنگر است ( ۱۳)

 

وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ ﴿ ۱۴

و آن شوخى نيست ( ۱۴)

 

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا ﴿ ۱۵

آنان دست به نيرنگ مى‏زنند ( ۱۵)

 

وَأَكِيدُ كَيْدًا ﴿ ۱۶

و [من نيز] دست به نيرنگ مى‏زنم ( ۱۶)

 

فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا ﴿ ۱۷

پس كافران را مهلت ده و كمى آنان را به حال خود واگذار ( ۱۷)

 

سوره الاعلي

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ﴿ ۱

نام پروردگار والاى خود را به پاكى بستاى ( ۱)

 

الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى ﴿ ۲

همان كه آفريد و هماهنگى بخشيد ( ۲)

 

وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى ﴿ ۳

و آنكه اندازه‏گيرى كرد و راه نمود ( ۳)

 

وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَى ﴿ ۴

و آنكه چمنزار را برآورد ( ۴)

 

فَجَعَلَهُ غُثَاء أَحْوَى ﴿ ۵

و پس [از چندى] آن را خاشاكى تيره‏گون گردانيد ( ۵)

 

سَنُقْرِؤُكَ فَلَا تَنسَى ﴿ ۶

ما بزودى [آيات خود را به وسيله سروش غيبى] بر تو خواهيم خواند تا فراموش نكنى ( ۶)

 

إِلَّا مَا شَاء اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَى ﴿ ۷

جز آنچه خدا خواهد كه او آشكار و آنچه را كه نهان است مى‏داند ( ۷)

 

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَى ﴿ ۸

و براى تو آسانترين [راه] را فراهم مى‏گردانيم ( ۸)

 

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّكْرَى ﴿ ۹

پس پند ده اگر پند سود بخشد ( ۹)

 

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَى ﴿ ۱۰

آن كس كه ترسد بزودى عبرت گيرد ( ۱۰)

 

وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى ﴿ ۱۱

و نگون‏بخت‏خود را از آن دور مى‏دارد ( ۱۱)

 

الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَى ﴿ ۱۲

همان كس كه در آتشى بزرگ در آيد ( ۱۲)

 

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَى ﴿ ۱۳

آنگاه نه در آن مى‏ميرد و نه زندگانى مى‏يابد ( ۱۳)

 

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّى ﴿ ۱۴

رستگار آن كس كه خود را پاك گردانيد ( ۱۴)

 

وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى ﴿ ۱۵

و نام پروردگارش را ياد كرد و نماز گزارد ( ۱۵)

 

بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ﴿ ۱۶

ليكن [شما] زندگى دنيا را بر مى‏گزينيد ( ۱۶)

 

وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَى ﴿ ۱۷

با آنكه [جهان] آخرت نيكوتر و پايدارتر است ( ۱۷)

 

إِنَّ هَذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَى ﴿ ۱۸

قطعا در صحيفه‏هاى گذشته اين [معنى] هست ( ۱۸)

 

صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى ﴿ ۱۹

صحيفه‏هاى ابراهيم و موسى ( ۱۹)

 

سوره الغاشيه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ ﴿ ۱

آيا خبر غاشيه به تو رسيده است ( ۱)

 

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ ﴿ ۲

در آن روز چهره‏هايى زبونند ( ۲)

 

عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ ﴿ ۳

كه تلاش كرده رنج [بيهوده] برده‏اند ( ۳)

 

تَصْلَى نَارًا حَامِيَةً ﴿ ۴

[ناچار] در آتشى سوزان درآيند ( ۴)

 

تُسْقَى مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ ﴿ ۵

از چشمه‏اى داغ نوشانيده شوند ( ۵)

 

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍ ﴿ ۶

خوراكى جز خار خشك ندارند ( ۶)

 

لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِن جُوعٍ ﴿ ۷

[كه] نه فربه كند و نه گرسنگى را باز دارد ( ۷)

 

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ ﴿ ۸

در آن روز چهره‏هايى شادابند ( ۸)

 

لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ ﴿ ۹

از كوشش خود خشنودند ( ۹)

 

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ﴿ ۱۰

در بهشت برين‏اند ( ۱۰)

 

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً ﴿ ۱۱

سخن بيهوده‏اى در آنجا نشنوند ( ۱۱)

 

فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ ﴿ ۱۲

در آن چشمه‏اى روان باشد ( ۱۲)

 

فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ ﴿ ۱۳

تختهايى بلند در آنجاست ( ۱۳)

 

وَأَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ ﴿ ۱۴

و قدحهايى نهاده شده ( ۱۴)

 

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ ﴿ ۱۵

و بالشهايى پهلوى هم [چيده] ( ۱۵)

 

وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿ ۱۶

و فرشهايى [زربفت] گسترده ( ۱۶)